Strona Główna
Sam styl klasyczny ujawnił się pod koniec osiemnastego wieku. Ponownie zwrócono się do wzorów klasycznych z powodu przesytu barokowego. Kierunek ten jest przejrzysty, symetryczny i posiada równowagę w stosowaniu środków artystycznych. Kompozytorzy odeszli od skomplikowanych technik polifonicznych, stosując bardziej przejrzystą muzykę homofoniczną. Najczęściej używane formy to rondo, sonata czy wariacje. Centrum muzyki klasycznej stał się Wiedeń w Austrii. Tam tworzyli najwięksi kompozytorzy jak Mozart, Haydn, lub Beethoven. W tych czasach nazywano ich najczęściej klasykami wiedeńskimi. Stworzyli na owe czasy nowatorskie kompozycje. Zrezygnowano z basso continuo co było jakby cechą muzyki. Do najpopularniejszych gatunków uprawianych w tym czasie należały opera, sonata a allegrem sonatowym, symfonia, koncert, rondo, wariacje. W epoce tej rozbudowano bardzo skład instrumentalny orkiestry symfonicznej. W Polsce klasycyzm reprezentowali A. Milwid, W. Dankowski, opery zaś M. KamieNski, J. Stefani, W.Lessel oraz muzykę fortepianową M.K.Ogiński, Maria Szymanowska.